دانلود آهنگ های به یاد ماندنی کوروس سرهنگ زاده

اسمون ابراتو بردار وبرو

دیگه تنها منو بگذار وبرو

اسمون اخماتو وا کن ابی شو

اسمون افتابی شو افتابی شو

اسمون غرق به خون دل من

اسمون دشت جنون دل من

تک وتنها توی دنیای بزرگ

اسمون بی همزبون دل من

 به سوی تو، به شوق روی تو ، به طرف کوی تو

سپیده دم آیم ، مگر تو را جویم ، بگو کجایی

نشان تو، گه از زمین گاهی ز آسمان جویم

ببین چه بی پروا ، ره تو می پویم ، بگو کجایی

نه بر لبم قصه آشنایی نه در شبم

جلوه روشنایی نه مرا زین قفس رهایی

نه دست کس بر سر

من نه باده در ساغر من

مانده چون سایه ها درهم و نا آشنا یاد تو با من

گردش زمان میان ما پرده بسته

روی چهره ها غباردوری نشسته

گردش زمان میان ما پرده بسته

روی چهره ها غبار دوری نشسته

یک نفس ای پیک سحری

بر سر کویش ،کن گذری

گو به فغانم ،به فغانم ، به فغانم

ای که به عشقت زنده منم

گفتی از عشقت دم نزنم

من نتوانم ، نتوانم ، نتوانم

خدایا چه خسته ام ، دل شکسته ام

قصه ی وفا کس نخوانده با من

ز من دل بریده ای

کِی تو بوده ای با من آشنا ، ای نمانده با من

من شمعم شمع شبانه در عالم گشته فسانه

همه جا خود را می سوزم که شب یاران افروزم

می سوزم تا به سحرگه از رازم کس نشد آگه

خوش و بی پروا می سوزم که ز سر تا پا می سوزم

نه وفاداری نه وفا خواهی که به قلب من ببرد راهی

چون جان من افروزد همه خودبینی همه خودخواهی

کاش تو هم حال مرا داشتی

سینه ای از کینه جدا داشتی

در قفس سینه خود جای دل

شعله ای از عشق و وفا داشتی

شیرین چو رویایی

افسون سراپایی

با تو دنیا قشنگه بی تو زشت زشته

بمون با من که با تو دنیا چون بهشته

با تو بسته شد روز ازل سررشته دل

رفتی قصه آسان دل کردی تو مشکل

کو درمان دردم که دردی کهنه دارم

دور از تو منم تنها

تنها منم و غمها

هر قطره اشکم صد موج تمنا

صد قصه پنهان صد قصه پیدا

از تو گذشتم ای همه جایی

تو غرق در گناهی اتش

آهم شعله بگیره

بسوزدت الهی شده

این دل شیدا چه كنم

با این تن تنها چه كنم

او ماه بزم آشنایی

تا كی به بزم این و آن

با پای خود رفتم در این آتش چرا

مستی و بی خبری به کجا به کجا شد

بیخبر از تو کنون دل خسته

چرا شد زان همه بگذشته ما خاطره ای مانده به جا

صحبت و مستی کو لذت هستی

کو کجا شد قرارم دریغا بهارم کو

جز تو که چون جاری شمع شبستانی

نگاری که دل را به دستش سپارم کو

من مستم و مدهوشم

شبگردِ قدح نوشم

از طایفه بی خبرانم

دیوانه با نام و نشانم

من قصه نمی دانم

افسانه نمی خوانم

دُردی کش میخانه عشقم

همه این بی‌قراری ز عشق تو دارم

ز غمت می‌گریم به بختم خندانم

که بود از عشقت چه آتش بر جانم

من اگر جانان جهان، ز سر جان می گذرم

من اگر در دشت جنون ز صبا سرگشته ترم

ای چشمای گریون اشکات
چه بلوره نمیگم چه قشنگی چشمام آخه شوره
من میخوام ز تو که توبه کنی
به هر کسی نگاه نکنی

دیگه عاشق شدن ناز کشیدن فایده نداره نداره
دیگه دنبال آهو دویدن فایده نداره نداره
وقتی ای دل به گیسوی پریشون می رسی
خودتو نگه دار