دانلود آهنگ های زیرخاکی دهه 50 برای ماشین سنگین

انگار دستام سرد سردن انگار چشمام شب تارن

آسمون سیاه ابر پاره پاره شرشر بارون داره میباره

حالا رفتی و من تنهاترین عاشقم رو زمین

تنها خاطراتم تو بودی فقط همین

گفتی برو تنها بمون با غصه ها همراه بمون

دیگه نمیتونم خسته ی خستم

یه روز از همین روزا روی شب پا میذارم

توی قاب لحظه ها عکس فردا میذارم

تا که خوبه خوب بشه زخمای دلواپسی

عشقو مرهم میکنم روی دلها میذارم

تو وجود آدما حس آشنایی هست

مثل حس من و تو اسمشو ما میذارم

عزم آدما بلند روح آدما وسیع

توی شعرم واسشون کوه و دریا میذارم

ﮔﻔﺘﻰ ﻣﻴﺎم ﺑﻪ دﻳﺪﻧﺖ دوﺑﺎره ﻧﻴﻮﻣﺪی دﻟﻢ ﭼﻪ ﺑﻴﻘﺮاره

ﻫﺮﺟﺎ ﺑﺮی ﻣﻴﺎم ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺗﻮ ﻣﻦ ﻧﻤﻴﺎم دل ﻣﻰ ﻛﺸﻪ ﻣﻴﺎره

ﺑﻰ ﺗﻮ ﻟﺐ ﻫﺎم ﻧﻤﻰ ﺧﻨﺪه دﻟﻢ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﻨﺪه

اﺑﺮوﻫﺎت ﻣﺜﻞ ﻛﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮﻫﺎت ﻣﺜﻞ ﻛﻤﻨﺪه

ﺑﻰ ﺗﻮ ﻟﺐ ﻫﺎم ﻧﻤﻰ ﺧﻨﺪه دﻟﻢ ﭘﻴﺶ ﺗﻮ ﺑﻨﺪه

اﺑﺮوﻫﺎت ﻣﺜﻞ ﻛﻤﻮﻧﻪ ﻣﻮﻫﺎت ﻣﺜﻞ ﻛﻤﻨﺪه

ای زلف تو چون مار و رخ خوب تو چون گنج

بی مار تو بیمارم و بی گنج تو در رنج

دامن کشی چرا از من تو بی وفا

آهم به قلب سنگت ای صنم اثر ندارد

زیبایی تو را در آسمان قمر ندارد

بگو چرا تو بی وفا ز من گریزانی

ز دوریت فنا شوم چرا نمی دانی

اگه یادش بره که وعده

با من داره، وای وای وای

دل بیچارمو به دست

غم بسپاره، وای وای وای

ای خدا بهار اومد گل من

نیومد وای وای وای

میروی اما شعله سوزان شب

میسوزد جانم ازغم تنهایی

میگذارم لب بر لب ساغر شبها

با یاد رویت تا که تو بازایی

من دراین دنیا مانده ام

تنها قلبی پرخون دارم

حیف از آن نغمه هایی

که برات سرودم

حیف از آن شکوه هایی

که زغم نمودم

وه چه شبها که

در کوی تو نامهربون

میشینم به روی بوم

که ره قفس بگیرم

باید اصیرت بشـــم

تا همنفس بگیرم

باید بهم قول بدی

عروس مادرم شی

آیا می شه روزی

کنار بستر من

با عشوه گذاری سر

به سینه ی من

از باغ لبونم گل

بوسه بچینی

تا بهار دلنشین

آمده سوی چمن

ای بهار آرزو بر

سرم سایه فکن

چون نسیم نو بهار

بر آشیانم کن گذر

باز ای الهه ی ناز

با دل من بساز

کین غم جانگداز

برود زبرم

گر دل من نیاسود

از گناه تو بود

برقص ای شهرزاد قصه هایم

برقص تن پوش درد و غصه هایم

برقص و خرمن مو را رها کن

برقص ومحشری امشب به پا کن

یه زخم کهنه روی بالم

یه آسمون که چشم به رام نیست

به غیر واژه غریبی

چیزی توی ترانه هام نیست

ای برای باتو بودن

گریه بهترین بهانه

رفتی گرفته دستم

دامن اه شبانه

رو به غربت غروبه

افق نگام همیشه

حرف حق تلخه ولی

بذار بگم کارتو میدونیا

دل تو رودخونه جاری

عشق توی شهر کینه ها

حرف حق تلخه همیشه

میگم دلم رضا نمیشه

گفته بودم اَگه برگردی دوباره

غم میره از دل و تاریکی میمیره

بعد از اون بی تو نشستن ها یه روزی

یادت میاد تو میگون با هم نشستیم

لبامونو تو سبزه با بوسه بستیم

ستاره های میگون گواهمون بود

دامن بزم مهتاب پناهمون بود

ساقی امشب مثل هر شب

اختیارم دستته

اگه نگی مستی بسته

یه چشم به چشم تو

چشم دیگم به دستته

در بهار زندگی رفتی سفر تو بی خبر

ای مانده در کاشانه ام جای تو خالی

نازنین دردانه ام نشکن دل دیوانه ام

ای در خزان خانه ام جای تو خالی